ร้านของฝากของเมืองภูเก็ต ซึ่งเดินทางมาจากร้านเล็ก ๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งที่ขยันขันแข็ง และรักการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ มากกว่าความเก่าแก่ราว 70 ปี ของร้านและสูตรอาหารเลิศรส แม่ผู้เป็นแบบอย่าง และแม่ผู้ปูรอยทางที่สวยงามไว้ให้ลูกเดิน เด็กกำพร้า หงวดจู้ อาศัยอยู่กับปู่เป็นกำนัน บ้านสะปำและแม่ได้เสียชีวิตตั้งแต่เธอเพิ่งลืมตาดูโลก ส่วนพ่อเสียใจมากถึงขั้นหนีกลับเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ ทิ้งให้เด็กหญิงจู้ช่วยเหลืองานบ้านทุกอย่าง ช่วยงานเย็บผ้า ซึ่งเป็นรายได้หลักของครอบครัวในขณะนั้น จนถึงวัยครองเรือนมีชายหนุ่ม "สังเวียน สันติกุล" มาสู่ขอ ปู่เห็นว่าเป็นคนขยันขันแข็ง จึงได้จัดงานแต่งงานให้
เริ่มแรกแม่เปิดร้านขายของชำและขายกาแฟก่อน หลังจากนั้นก็รับซื้อของด้วย ความที่แม่เป็นคนขยัน จึงเปิดร้านรับซื้อของทะเล มะพร้าวสด มะพร้าวแห้ง ปลาเค็ม เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ฯลฯ พอมีลูกมากขึ้น แม่เริ่มทำขนมสดขายด้วยวัยกำลังกินกำลังนอนของลูก ๆ แม่จู้ต้องดิ้นรนทุกอย่าง เพื่อรายได้ของครอบครัว
เมื่อกิจการร้านของชำเริ่มซบเซา แม่จู้และลูก ๆ จึงเริ่มทดลองทำแกงไตปลาและน้ำพริกกุ้งเสียบขึ้นมาขาย ซึ่งนับได้ว่าเป็นเจ้าแรกของภูเก็ตทีเดียว รสมือของแม่จู้ ใครชิมแล้วจะติดอกติดใจและบอกกันปากต่อปากถึงความเลิศรส จากร้านขายของฝากที่บ้านสะปำก็เติบโตมาเป็นร้านคุณแม่จู้ สาขาเมืองใหม่เพิ่มขึ้น ร้านคุณแม่จู้จึงนับเป็นร้านขายของฝากรุ่นบุกเบิกของเมืองภูเก็ต
ไปช้อปปิ้ง
